Tijdelijke hulpkerk Sint-Gerardus Majella is nu een baken in de Indische buurt

Bertus Aafjes herinnerde zich nog de wierookgeur en het gregoriaans van het kerkje in de Indische Buurt, waar hij opgroeide. De Sint-Gerardus Majella was gebouwd in vakwerkstijl. Gemakkelijk en goedkoop. Maar ook bijzonder.

Halverwege de Borneostraat staat een landelijk aandoend gebouwtje in vakwerkstijl. Het doet eerder denken aan een manege of een boerderij dan aan een godshuis. Dat is wel wat het is: de hulpkerk Sint-Gerardus Majella, opgetrokken in 1914 voor de snelgroeiende katholieke parochie in de Indische Buurt.

Het bisdom Haarlem verklaarde aan het begin van de 20ste eeuw de nieuwe Indische Buurt tot katholiek missiegebied. De strijd met de protestante en de communistische nieuwkomers moest aangegaan worden. Kapelaan Gerardus Hogeman (1871-1936) van de Sint-Annakerk aan de Wittenburgergracht kreeg in 1912 de taak om als bouwpastoor het katholicisme in de Indische Buurt zichtbaar te maken in de vorm van een nieuwe kerk, om te beginnen een tijdelijke.

Zijn oog viel op een driehoekig bouwblok tussen de Borneo-, de Sumatra- en de Bankastraat. Een soort taartpunt, vanwege de lastige vorm niet gewild en dus goedkoper. De kerk kwam zo wel op een prominente, voor iedereen goed zichtbare plek. Als architect werd Peter Bekkers aangetrokken, die ook de (in 1984 gesloopte) neogotische Sint-Annakerk aan de Wittenburgergracht ontworpen had.

De hulpkerk kreeg de naam van de 18de-eeuwse Italiaanse wonderdoener Gerardus Majella. Die was in 1904 heiligverklaard door paus Pius X en had een grote schare volgelingen onder de armen. Hogeman zag in hem de ideale beschermheilige voor de nog jonge buurt.

Verder lezen? U vindt dit verhaal in ons komende Aprilnummer.

Word abonnee

Ontdek Ons Amsterdam

Wil jij alles weten over de fascinerende geschiedenis van Amsterdam?

Meld je aan Arrow right Geef cadeau Arrow right
Delen:

Buurten:
Oost
Dossiers:
Architectuur
Editie:
April
Jaargang:
Rubriek:
Verhaal