Studenten in Gods hand

Na de Tweede Wereldoorlog brak pas goed het inzicht door dat studenten binnen de religieuze zorg speciale zorg waard waren. In 1946 werd aan de Vrije Universiteit Simon Popma benoemd tot (gereformeerd) predikant voor beide Amsterdamse universiteiten. Op de VU werkten ze aan het doorbreken van de oude grenzen tussen gereformeerden (huismerk!) en hervormden. En vanaf de jaren tachtig kregen ook de moslims hun plaats in het studentenpastoraat.

Gereformeerde en hervormde pastores wisten elkaar al in 1966 te vinden. Opmerkelijk is dat uitgerekend in Amsterdam samenwerking met de (al dan niet rebelse) katholieken weinig lukte. Vooral Huub Oosterhuis had er geen zin in. Bovendien had ‘zijn’ Studentenekklesia steeds minder met studenten te maken. Het studentenpastoraat had veel gezichten, in de vorm van vooral kerkdiensten, dialoog (gespreksgroepen) en individueel contact (psychisch en praktisch helpend). 

Ruime aandacht is er voor de plekken van samenkomst: de Keizersgrachtkerk (waar sinds 1955 de protestantse studenten ‘kerken’), de Amstelkerk (Studentenekklesia, 1971-1985) en vooral ‘clubhuis’ VE’90 (Van Eeghenstraat 90; 1980-2011). CDA-politica Ruth Peetoom en PvdA’er Wouter Bos stonden er samen achter de tap.

PETER-PAUL DE BAAR

 

DE ONVOLBRACHTE TAAK VAN HET STUDENTENPASTORAAT IN AMSTERDAM

Predikanten-pastores-medewerkers en studenten in beeld

- Edith Plantier

- Boekencentrum Uitgevers en Uitgeverij Boekscout

- ISBN 9789402250633

- 228 blz.

- € 21,-

 

April 2019

Delen:

Editie:
April
Jaargang:
2019 71
Rubriek:
Recensie

Gerelateerd

Kronkels prachtig verstript
Kronkels prachtig verstript
Recensie 1 april 2019
Een ons-kent-ons-café
Een ons-kent-ons-café
Recensie 1 april 2019
Leven in revolutietijd
Leven in revolutietijd
Recensie 1 april 2019