De legendarische platenzaak De Draaitafel, in de Jordaan

Platenwinkel De Draaitafel aan de Lindengracht was tientallen jaren zo’n plek in de stad waar het leven bruiste. Meisjes van de dropfabriek Venco dansten er in de middagpauze op de stoep. Uit de luidspreker aan de gevel klonk muziek. Coryfeeën als Johnny Jordaan en Willy Alberti waren er te vinden. Eigenaar Ger Bruggeman organiseerde talentenjachten en was de drijvende kracht achter het Jordaanfestival.

Altijd opgewekt, meestal zacht, soms keihard klonk er muziek uit de luidspreker vanaf de buitengevel van platenwinkel De Draaitafel op de Lindengracht. Van negen uur ’s morgens tot zes uur ’s middags.  De muziek was bedoeld om klanten te trekken. Met succes. De zaak was een drukbezocht ontmoetingspunt voor liefhebbers in de van oudsher zang- en danslustige Jordaan. Ze kwamen er om singles en elpees van hun favoriete sterren en kaartjes voor evenementen te kopen. En om in levenden lijve accordeonist Johnny Meyer of vocalisten als Louis Noiret, Willy Alberti, Johnny Jordaan en andere coryfeeën te ontmoeten, die tot de entourage van de zaak behoorden. Tussen de middag dansten meiden van de naburige dropfabriek Venco er op de stoep. De Draaitafel was veel méér dan zomaar een platenwinkel.

Handelsreiziger voor platenmaatschappij Bovema

Eigenaar Ger Bruggeman was begonnen als handelsreiziger voor de platenmaatschappij Bovema. Toen de breekbare 78-toerenplaat geleidelijk werd vervangen door de lp op 33 toeren (een vooruitgang: van zes naar circa twintig minuten per plaatkant, hifi-kwaliteit), voorzag hij direct de grootse toekomst die de nieuwe geluidsdrager tegemoet ging. Hij durfde zijn vaste baan op te geven en stortte zich op het ongewisse avontuur van het vrije ondernemerschap. In 1951 opende hij De Draaitafel, naast ’t Gruttertje, waar uitsluitend bonen en erwten werden verkocht. Bruggeman had het commerciële succes voor het product dat hij in zijn speciaalzaak ging verkopen goed ingeschat. Al snel bloeide de platenbranche op, dankzij de verbeterde techniek en de komst van de lp.

Het Nederlandse equivalent van Elvis Presley

De winkelier verscheen in jury’s bij talentenjachten (verkiezingen van het Nederlandse equivalent van Elvis Presley, Cliff Richard of Pat Boone waren zeer populair), altijd tuk op het ontdekken van gouden stemmen, waar hij dan zijn voormalige werkgever op attendeerde. Zelf was hij als hartstochtelijk operaliefhebber nimmer te beroerd om een afbetalingsregeling te treffen met verwante zielen die de voor die tijd peperdure cassettes (tussen de f 80,- en f 100,-) met vier of vijf lp’s van Madame Butterfly of La Bohème kwamen aanschaffen. Wie een plaat cadeau deed, kon hem door Bruggeman laten verzegelen met een Draaitafel-sticker. Proefluisteren was mogelijk met een koptelefoon in een van de drie geluidsdichte cabines waar een pick-up stond. Rond kerstmis ging de aankoop mee naar huis in een feestelijke zak, bedrukt met de naam van de firma.

Het volledige artikel lezen? Je vindt het in ons maartummer.

Word abonnee van Ons Amsterdam en profiteer van introductiekorting + cadeaus

Ons Amsterdam vertelt 10 x per jaar de mooiste, spannendste, wonderlijkste, kleurrijkste verhalen uit de Amsterdamse geschiedenis.

 

Beeld: Emiel van Moerkerken

Delen: