Een groepje mensen zit in het gras terwijl ze rustig op het water dobberen. Ze dragen spijkerbroeken, zonnebrillen en overhemden met printjes. Als er geen doodskist naast had gestaan, zou geen mens weten dat deze bijeenkomst een uitvaart betrof. En dat past bij de vriend waarvan ze afscheid nemen, de excentrieke, losbandige Hans Tuynman (1942-1993). Een jonge Tuynman belandt na enkele omzwervingen, levend van bijbaantjes en de drank, in 1965 in Amsterdam.

Tuynman is met zijn idealistische, chaotische levensstijl en speelse protestvormen als een vis in het water bij Provo. Hier leert hij ook een deel van het bonte gezelschap op deze foto kennen. Eén van hen is de onstuimige activist en vlottenbouwer Robert Jasper Grootveld, die een goede vriend en mentor wordt, en in wiens achtertuin de afscheidsdienst plaatsvindt. Grootveld heeft het met bloemen en gras begroeide piepschuimeiland zelf gebouwd.

Het is een bescheiden uitvaart, van Tuynmans nationale bekendheid in 1966 is niet veel meer over. De Provo verblijft in dat jaar maandenlang in het Amsterdamse Huis van Bewaring vanwege een oproep tot illegaal protest. Tuynman kan tijdens zijn gevangenschap echter rekenen op de sympathie van het volk; ‘Hans Tuynman Vrij’ wordt elke zaterdag buiten de muren van het Huis van Bewaring gescandeerd. Zevenentwintig jaar later, op die stralende dag in mei, klinkt de leus nogmaals over het water.