Nummer 9: September 2017

HENNY VRIENTEN (69) vrienten hennyG
Als zanger/bassist/componist van Doe Maar was Henny Vrienten het boegbeeld van de oplevende Nederlandstalige popmuziek in het begin van de jaren tachtig. Net als Bouber trad hij op het hoogtepunt van zijn roem plotseling uit de schijnwerpers, omdat hij zich als wat ouder popidool (30-plus) ongemakkelijk voelde bij het opdringerige enthousiasme van de jonge, vaak vrouwelijke fans. Ik spreek hem in zijn woning op de Kromboomssloot.
"De Wereld Draait Door heeft me gevraagd mee te doen aan 'Het Groot Nederlands Songbook', waarin artiesten moeten aangeven welk liedje niet mag ontbreken in de canon van de Nederlandse liedkunst. Ik weet niet of ik er tijd voor heb, maar als ik het ga doen, kies ik Ik heb geen zin om op te staan. Een heel goed liedje. Eigenlijk het eerste echte popliedje in Nederland. Een liedje met een knipoog. Het is brutaal, provocerend en puberaal. Het heeft ballen. Dat kun je van Anneke Grönloh, Rob de Nijs of The Blue Diamonds niet zeggen. Het is de eerste echte popmuziek van Nederland." Nog geen week later vertolkt Vrienten Ik heb geen zin om op te staan in het programma van Matthijs van Nieuwkerk.


FRANS DE WIT (60) FRANS DE WIT-89m
De Amsterdamse acteur Frans de Wit heeft met zijn band De Volle Pont een hele reeks liedjes van ZZ en de Maskers en Het op het repertoire. Hij is al 50 jaar fan. "Mijn zeven jaar oudere broer had het singletje Ik heb geen zin om op te staan, met op de achterkant het misschien wel nog betere Alleen op het kerkhof."
In de jaren tachtig besloot hij met de musici van de Nederlandstalige Amsterdamse punkband Frites Modern jarenzestigliedjes in een nieuw jasje te steken en zo werd Frenz Fried en de Frimo's geboren. "In 1985 brachten we in eigen beheer een lp uit waarop vier van de tien nummers door Bob Bouber waren geschreven. Met dat repertoire traden we op in binnen- en buitenland en voor de VPRO-radio. Twee keer stonden we in Paradiso, een keer met Dennis Whitbread, de oorspronkelijke drummer van Het."
Als acteur waardeert hij de dramatische kwaliteiten van Boubers liedjes. "Ze zitten ook vol humor, zijn verstaanbaar en makkelijk mee te zingen, zonder dat het meteen smartlappen zijn. Ik heb nog jaren geprobeerd bandleden enthousiast te krijgen over verkleedpartijen, effecten en rekwisieten. Meestal was ik de enige die er zo over dacht. Later hoorde ik dat ook Boubers bandleden een enorme hekel hadden aan die maskers."


DAVE VON RAVEN (36) Dave von Raven
Dave von Raven is zanger/gitarist in de Nederlandstalige beatband The Kik. Op z'n twaalfde hoorde hij voor het eerst Ik heb genoeg van jou van ZZ en de Maskers. "Die sound met zo'n Philicorda-orgeltje sprak me meteen aan. Later ben ik dieper gaan graven. In de jaren negentig zijn er verzamel-cd's uitgebracht met obscure Nederlandse beatmuziek, onder de noemer Biet-Het. Er waren veel bands die ZZ navolgden. Een mooi voorbeeld is de samenwerking van de Amsterdamse cabaretier Aart Brouwer met Johnny and his Cellar Rockers, de band van de jonge gitarist Jan Akkerman."
The Kik is na twee Engelstalige singles overgestapt op het Nederlands. "Geïnspireerd door de liedjes van Bob Bouber en door die verzamel-cd's. Daar ligt de bakermat van de betere Nederlandstalige popmuziek. We hebben ook Kejje nagaan van Het gespeeld." Het absurdisme in die vroege Nederlandse popteksten is een typisch Nederlandse traditie, zegt Von Raven, die begon met Kom van dat dak af van Peter en zijn Rockets in 1960 en is voortgezet met de liedjes van Bouber en zijn navolgers.

De Boubers Herman en Aaf Bouber
Bob Bouber is trots op zijn familiegeschiedenis. Niet voor niets koos hij die artiestennaam en brengt hij op zijn website www.bouber.nl behalve zijn eigen leven ook die van een paar familieleden in kaart. Zijn opa: Herman Bouber (1885-1963), acteur, oprichter van Het Volkstoneel en schrijver van stukken als Bleke Bet en De Jantjes. Zijn oma: Aaf Bouber (1885-1974), actrice met een onwaarschijnlijk lange carrière. Ze debuteerde in Carré (1902) en als jongedame speelde ze in een paar stomme films, op de planken en het witte doek glansde ze in de stukken van haar man, om vele jaren later als grande dame op de beeldbuis te verschijnen in de VPRO-thriller Ritueel (1970). Zijn oom: Jan Bouber (1921-1943), die als 17-jarige al een kinderboek publiceerde, in het verzet ging en op 23-jarige leeftijd in een Duitse gevangenis stierf aan ondervoeding en een longontsteking. En tenslotte zijn zachtmoedige vader: Heddy Bouber (1908-1986), die met tegenzin acteur werd en op latere leeftijd opgelucht het toneel vaarwel zei om rondleidingen te gaan geven in de stijlkamers van het Stedelijk Museum, de interieurs van gesloopte grachtenpanden.T