Expositie over herontdekt fotografenechtpaar: Annemie & Helmut Wolff

Barbara-en-MirjamVoorjaar 2015 stonden de mobiele tentoonstelling Oorlogskinderen van de Rivierenbuurt drie maanden lang langs de Churchilllaan.

Op 16 panelen waren daar de vele portretten te zien die Annemie Wolff-Koller in 1943 (in opdracht van ouders) maakte van kinderen uit de Rivierenbuurt, waar zij (net als haar joodse man Helmuth, die in mei 1940 zelfmoord gepleegd had) ook zelf woonde. Vertederende portretten, op het eerste gezicht, maar ook navrant, omdat een stevig deel van die kinderen de oorlog niet overleefde.

In deze buurt woonden destijds relatief veel joden.
Maar de thematiek van het fotowerk van dit in 1933 uit Duitsland gevluchte echtpaar was veel breder. Samen maakten ze veel reportages, vaak in opdracht van de gemeente Amsterdam.
Ze waren pioniers van de kleinbeeldfotografie, waarover ze vanaf 1937 een tijdschrift uitgaven.
In de Wederopbouwjaren na 1945 werd Annemie Wolff de belangrijkste fotograaf van de Amsterdamse havens, maar ook van het zich snel uitbreidende Schiphol maakte zij dynamische beelden, die ten onrechte in de vergetelheid raakten.


Vanaf 27 maart is in het Holocaustmuseum, tegenover de Hollandsche Schouwburg in de Plantage Middenlaan, een overzichtstentoonstelling te zien over hun leven en werk.

Op de foto: Barbara Aal en Mirjam Kaufmann, beiden 5 jaar, in 1943 gefotografeerd door Annemie Wollf. Mirjam overleefde de oorlog, Barbara stierf in 194 in kamp Sobibor.