Oud-redacteur Michiel Jonker overleden

Morgen (maandag 31 maart, 12 uur) wordt op De Nieuwe Ooster kunsthistoricus Michiel Jonker gecremeerd. Hij overleed op 22 maart, 66 jaar jong.

Van 1977 tot 1983 was hij lid van de toen zeskoppige redactie van Ons Amsterdam. Met de veel oudere redactievoorzitter L.C. ('Wiet') Schade van Westrum, die als jonge VVV-medewerker al in 1949 zijn eerste stukje voor OA had geschreven, vertegenwoordigde hij in de redactie het Amsterdams Historisch Museum (nu Amsterdam Museum).

Bij dat AHM (waar hij in 1971 in dienst trad) behoorde Jonker tot die jonge pioniers die na de verhuizing in 1975 van de Waag op de Nieuwmarkt naar het voormalige Burgerweeshuis het AHM tot een van de museologisch modernste 'stadsgeschiedenismusea' van de wereld maakten. Eerst was hij er bibliothecaris, later werd hij conservator schilderijen en hoofd collecties. Jonker bleef er in dienst tot juni 1995, en werd daarna hoofd collecties bij het Mauritshuis in Den Haag. 

Hij had een stevig aandeel in fraaie tentoonstellingen als Amsterdam Marktstad (1984), De smaak van de elite (1986), Een Plan om in te leven (over het Algemeen Uitbredingsplan; 1985), De wereld binnen handbereik (over verzamelaar; 1992) en In beeld gebracht (Amsterdamse beeldhouwkunst; 1995).

Met Michiel Wagenaar schreef hij Van stadskern tot stadsgewest (1984), over de Amsterdamse stadsontwikkeling, die zijn warme belangstelling had.

Binnen de gemiddeld nogal bedaagde redactie van Ons Amsterdam behoorde Jonker met mede-kunsthistoricus Boudewijn Bakker van het Gemeentearchief tot de jonge honden. Zij stelden stelden hogere wetenschappelijke eisen dan tot dan toe gebruikelijk en oordeelden kritischer over het illustratiebeleid. En de Beatles, Provo en de Maagdenhuiz-bezetting waren aan hen niet voorbijgegaan. “Ik was een linke sociaal-democraat; dat was al heel links voor de oude garde,” blikte Jonker in 1984 terug. Maar bij de aanzienlijk behoudender redactievoorzitter Schade van Westrum (in dienst sinds 1960) kon hij een potje breken, omdat Michiel als 16-jarige bij hem thuis in de Johannes Verhulststraat oude nummers van Ons Amsterdam en  Amstelodamum was komen ophalen.

Veel grote artikelen voor Ons Amsterdam heeft Jonker niet geschreven. Maar wel behoorlijk wat boekbesprekingen. En hij speelde een grote rol in de interne discussies over afzonderlijke artikelen en het redactiebeleid in het algemeen.
Wij zijn en blijven daarvoor zeer dankbaar.

Toen ikzelf in 1989 aantrad als (eerste) hoofdredacteur van Ons Amsterdam, was mijn eerste werkplek een zolderkamer van het Amsterdams Historisch Museum. Net als andere AHM’ers (met name Renee Kistemaker, Frans Oehlen, Dedalo Carasso, Carry van Lakerveld en Huub Glerum) wijdde Michiel mij daar graag in in allerlei facetten van de Amsterdamse geschiedenis en het wereldje van mensen dat daarmee bezig was. Want behalve uiterst erudiet en kritisch, was hij ook nog eens buitengewoon aardig en gezegend met een goed gevoel voor humor..

Maar met dat soort overwegingen houdt het Lot zich helaas niet bezig.

Peter-Paul de Baar