Paul Arnoldussen verlaat Het Parool

Paul A door Joep BMijn zeer gewaardeerde 'concullega' (als journalist op het gebied van Amsterdams historie) PAUL ARNOLDUSSEN schreef vandaag voor het laatst in Het Parool - althans als redacteur, een functie die hij er 32 jaar lang bekleedde. Daarmee komt bovendien een (ook voor Arnoldussen zelf… ) abrupt eind aan zijn wekelijkse pagina ‘Amsterdam Toen’.

Eigenlijk dacht hij pas in mei a.s. gepensioneerd te worden, maar hij had (als ik het goed begrepen heb...) nog zo veel onopgenomen vakantiedagen staan dat het de krant beter uitkwam als hij nu al vertrok ... Tja.

In december 1982 begonnen als redacteur van de jongerenpagina 'Goochem' werd Paul later onder meer onderwijsredacteur en weer later lid van de stadsredactie. Intussen groeide bij deze zeer maatschappelijk betrokken jongen zijn passie voor geschiedenis in het algemeen en die voor zijn stad in het bijzonder.

Als een soort 'libero' ter redactie ging hij zich daar sinds omstreeks 1990 steeds meer mee bezighouden, zodat onze paden zich geregeld begonnen te kruisen. Dat was geen straf. Maar als Paul voorstelde 'even een glaasje te drinken' wist ik na enige tijd wel dat mijn planning voor de volgende ochtend in gevaar zou kunnen komen.

Stiekem en steeds minder stiekem heb ik Paul niet alleen al die jaren benijd om het speelse gemak en tomeloze energie waarmee hij kennis vergaarde en verspreidde over de meest diverse aspecten van de Amsterdamse geschiedenis, maar vooral om de onuitputtelijke journalistieke inventiviteit waarmee hij steeds weer heerlijke series bedacht, die vaak uitmonden in vurrukkullukke boekjes. Die originaliteit sprak meteen al uit zijn bijna eerste serie/boekje: Koffiehuizen, kiosken en klaar-overs. Amsterdamse verhalen in kaart (1994). Maar ook zijn series/boeken over dorpen rondom Amsterdam, de stad in mei 1945, de Olympische Spelen van 1928, Amsterdams mooiste straat, het Amsterdamse Lijflied, het mooiste Amsterdamse woord, en herinneringen aan opa's en oma's staan in mij geheugen gegrift. Zijn boek Het graf van de koopman. Verhalen van de Utrechtsestraat (1996) was éen van de eerste boeken aan één Amsterdamse straat gewijd. En zeker een van de professioneelste. En Stadsgezichten – Honderd Amsterdammers uit de twintigste eeuw (samengesteld samen met Annemarie de Wildt van het Amsterdams Historisch Museum) raadpleeg ik nog zeer regelmatig. Paul bedacht en redigeerde ook de reeks 'Bibliotheek van Amsterdamse herinneringen' (buurtverhalen), in samenwerking met het Stadsarchief Amsterdam uitgegeven door Uitgeverij Bas Lubberhuizen.
Intussen had hij ook nog eens het Parool Theater in de Sint Pieterspoortsteeg opgezet, waar ook Ons Amsterdam wel eens een avond vulde.

Drie jaar achtereen (2009-2011) had ik de eer en het genoegen samen met hem, Annemarie de Wildt, Sander Rutjes, Frans Smits en anderen de Dag van de Amsterdamse Geschiedenis te organiseren, met als toegift in 2012 met Annemarie en hem de kleinere manifestatie ‘Toen Hier’ (in Vondelpark en Park Frankendael). Geschiedenis op locatie! Het kostte ons bar veel tijd, maar leverde ook geweldig veel plezier op!

Al begint dit akelig op een ‘in memoriam’ te lijken, het is niet meer dan een tussenstand in Pauls rusteloze leven. Op zijn eigen website www.paularnoldussen.nl toont hij zich een nijver ‘blogger’ en ook anderszins gaat de wereld nog van hem horen.

Maar voor de Parool-lezer die in zijn krant niet alleen het laatste nieuws wil lezen, maar ook best wil weten ‘hoe het zo gekomen is’ en waar Amsterdammers van vroeger zich druk over maakten, voor die lezers (zoals ik) is 18 februari 2014 een Dag van Rouw en dreigt er een akelig gat te vallen.
Enfin, gelukkig is Ons Amsterdam er nog…

En binnenkort gaan Paul en ik in De Engelsche Reet weer eens een glaasje drinken. Of twee. Of drie. We zien wel. Dan neem ik de risico’s graag voor lief.

Peter-Paul de Baar
hoofdredacteur Ons Amsterdam